تو ای حو باز اکرد
تو ای حو باز اکرد
ای گیاهو دراز اکرد
ای گرو نم دار اکرد
ای تهرو پر بر اکرد
ای کنارو شکر اکرد
تو همو هستی که به مه گداز اکرد
دوباره سرد و سرفراز اکرد
تو ربیو بپی
تو نعمت کم و زیاد اکرد
– فاروق، استاد سیبزمینی
اولین شعر بندری! رتبهبندی نامشخص